วรรณยุกต์ทั้งหก
ภาษาเวียดนามเปลี่ยนความหมายด้วยระดับเสียง แต่ละพยางค์มีวรรณยุกต์หนึ่งในหกเสียง และเครื่องหมายบนสระบอกว่าเป็นเสียงไหน
ตัวอักษรเหมือนกัน หกคำที่ต่างกัน
วิธีอ่านเครื่องหมายแต่ละตัว
- aเสียงระดับngang · ไม่มีเครื่องหมายราบและคงที่ ในระดับเสียงที่สบาย
- àเสียงต่ำลงhuyềnเริ่มกลางค่อนต่ำแล้วค่อย ๆ ลง อย่างผ่อนคลาย
- áเสียงสูงขึ้นsắcขึ้นสูงอย่างชัดเจน เหมือนถามว่า “จริงเหรอ”
- ảเสียงลงแล้วขึ้นhỏiลงต่ำแล้วโค้งกลับขึ้น
- ãเสียงขึ้นแบบสะดุดngãขึ้นสูงพร้อมการกักเสียงในลำคอ
- ạเสียงต่ำหนักnặngสั้นและต่ำ กดลงแล้วตัดเสียง